Televizyondan nefret ediyorum.
Başımı ağrıtıyor.
Duyduğuma göre televizyon ve telefonlar yüzünden...
havada öyle çok manyetik dalga varmış ki...
normalden on kat fazla beyin hücresi kaybediyormuşuz.
Kafamızdaki moleküller oynuyor.
Bütün firmalar bunu biliyor, ama kıllarını kıpırdatmıyorlar.
Bu büyük bir komplo.
İstediğini seç. Umurumda değil.
Her saniye kafamızdan...
kaç elektromanyetik dalga geçiyor, haberin var mı?
Ben daha iyisini duydum.
Seyredeni öldüren videokaseti duydun mu?
-Ne kaseti? -Bildiğimiz kaset işte.
Kiralıyorlar, bilmiyorum. İzlemeye başlıyorsun...
ve tıpkı birinin kâbusu gibi.
Derken birdenbire, bir kadın çıkıyor...
sana gülümsüyor, tamam mı?
Ekrandan...
seni görüyor.
Ve kaset biter bitmez...
telefonun çalıyor.
Biri, kaseti izlediğini biliyor.
Ve diyorlar ki...
"Yedi gün içinde öleceksin."
Ve tam yedi gün sonra...
Kim anlattı bunu?
-Revere'den biri. Bilmiyorum... -Kim söyledi?
Senin derdin ne?
Ben izledim.
-Bu bir hikâye Katie. -Geçen hafta Josh'la birlikte izledik.
Ailenle değil miydin?
-Söylemek istedim... -Josh'laydın...
Arkadaşları dağda bir yer kiralamıştı.
Bir futbol maçı kaydetmeye çalışıyorlardı. Yayın çok kötüydü...
-Ne? -Beni dinle!
Kaseti izlediğimizde içinde maç yoktu. O...
Ne? Ne vardı?
Başka bir şey vardı.
Pis bir şaka olmalı diye düşündük.
Sonra telefon çaldı.
Bir hafta önceydi.
Bir hafta önce bugün.
Beni korkutmaya çalışıyorsun.
Tanrım, Katie! İyi misin?
Aman...
Seni üşütük!
-Kandın! -Hayır.
Peki siz, anlarsın ya, bir şey yaptınız mı?
Ne gibi?
Tanrım, yapmışsınız! Seni şıllık! Anlatsana!
Gerçekten bir kaset var mı?
-Bu çok saçma. -Dur, açma!
Embryler'in evi.
Alo.
Merhaba anne.
Evet, Becca'ydı. Annem selam söylüyor. Burada olmana memnunmuş.
Ağrı kesicileri nereye koyduğunu sorsana.
Birazdan yatacağız.
Tamam. Olur.
Tamam! Olur!
Hayır, olmaz.
Görüşürüz anne.
Becca, kaltaklık etme. Uzaktan kumanda nerede?
Becca, kes şunu!
Becca, beni duyuyor musun?
Bana ne yazacağımı söyleme!
O serseri dikkatimi çekmeye çalışıyor, ama yüz vermeyeceğim.
Tarafsız bakıyorum!
Harvey, seni kılı kırk yaran kalleş...
eğer yazıma dokunacak olursan oraya gelip...
o çok sevdiğin kırmızı kalemle gözünü oyarım!
Harvey...
Kahretsin!
Geciktim, kusura bakma.
Sorun değil.
Arabada beklerim.
-Biraz vaktiniz var mı Bayan Keller? -Elbette.
-Bana Rachel de. -Lütfen oturun.
Çok bağımsız bir çocuk, değil mi?
Evet, kesinlikle.
Ona asla bir şey söylemem gerekmedi.
Sorun buysa, tarihte bunu söyleyen ilk öğretmen sen olmalısın.
-Bayan Keller... -Rachel.
Aidan kısa süre önce kuzinini kaybetti...
Evet. İyi bir bakıcı bulmaya çalışıyorum.
Ben onu kastetmedim. Her halükarda, acele etmeyin.
Çok yakın olduklarını biliyorum. Aidan'la kuzini.
Haftada birkaç geceyi birlikte geçirirlerdi.
Onun ölümünden size söz etti mi?
Dediğin gibi, pek konuşkan değil.
Bu onun söyleyecek bir şeyi olmadığı anlamına gelmiyor.
Yanında olduğumu biliyor.
Evet, eminim biliyordur.
Ama belki kendini farklı şekillerde...
ifade ediyordur.
Size bir şey göstermek istiyorum.
Bu kuzini.
Bu Katie.
Bayan Keller...
bu çizimler beni endişelendiriyor.
Bak, ilgine teşekkür ederim.
Ama oğlum üç gece önce en iyi arkadaşını yitirdi.
-Bunu atlatmaya çalışıyor. -Anlıyorum, ama bu resimler...
Bunlar Aidan'ın sorunu çözmeye çalıştığını gösteriyor, dediğin gibi kendini ifade ediyor.
Kendine gelecektir.
Üç gün önce öldü dediniz.
Evet, doğru.
Aidan bunları geçen hafta çizmişti.
Ne var?
Hiç.
-Bir şeyler okuyalım mı? -Yorgunum.
Peki.
Tatlı rüyalar.
Yeterince zamanımız yok.
Tatlım, çok çalıştığımı biliyorum.
Özür dilerim, ama söz veririm bunu telafi edeceğim.
Ben ondan söz etmiyorum.
Biz ölmeden önceki zamandan söz ediyorum.
Daha çok zamanın var.
Yani ne zaman öleceğimi biliyor musun?
Hayır. Kimse bilemez.
Ama bu konuda endişelenmemen gerektiğini biliyorum.
Katie biliyordu.
Bana söylemişti.
Katie sana öleceğini mi söyledi?
Fazla vakti olmadığını söyledi.
İyi geceler Rachel.
Kahretsin!
Aidan!
Lanet olsun!
Tatlım, siyah elbisemi gördün mü?
Aidan?
Siyah elbisemi...
gördün mü?
Biraz buruşmuş.
İyidir.
Sağ ol.
Çocuklara inme inmez. Tabii uyuşturucu kullanmıyorlarsa.
O halde tabut neden kapalı?
Ruthie.
Çok üzgünüm.
Sen iyi misin Dave?
Evet, iyiyim.
Sen nasılsın?
Bütün gün uyuyor.
Hiç hareket etmiyor.
Onu çok etkiledi.
Hiç anlam veremiyorum Rachel.
İnternette dört saat arama yaptım, ama kalbi birdenbire duran...
16 yaşında bir kızla ilgili hiçbir şey bulamadım.
Üç farklı doktorla konuştum ve hiçbiri...
kızıma neler olduğunu tam olarak açıklayamadı.
Sana...
çok yakındı.
Ve Aidan'a.
Ama sana güveniyordu.
Evet, ama hiçbir şey söylemedi.
Olanları açıklayabilecek hiçbir şey.
Sen öğrenebilirsin.
Senin işin bu değil mi? Soru sormak.
Rachel, lütfen.
Onun yüzünü gördüm.
Becca'yı tanırım.
Yani biraz heyecanlı bir tipti, ama deli değildi.
Gerçekten kafayı yemiş olmasa tımarhaneye koymazlardı.
Bir şey onu ölesiye korkutmuş olmalı.
Akıl hastanesindeki kim?
Becca. Katie'nin arkadaşı.
-Anladım. O gece onunla... -Olay gecesi oradaydı.
Peki sizce yukarıda ne yapıyorlardı?
Ah, sağ ol.
O yaşlarımı hatırlıyorum.
Kız arkadaşımla birlikte odama kapanır kafayı bulurduk.
-Acaba onlar da... -Mesele bu değil.
Kaset.
Kellen, sakın...
Hangi kaset?
-İzleyeni öldüren kaset. -Ah, lütfen!
O kasette ne vardı?
Belli ki ben seyretmedim.
Katie o kaseti izlediğini söyledi mi?
Katie söylemedi. Erkek arkadaşından duydum...
Kimden duydun?
Josh diye bir çocukla çıkıyordu.
Revere'e gidiyor.
-Bu bir tür sırdı. -Bir tür mü?
O nerede? Josh burada mı?
Josh öldü.
Ne?
Ne oldu?
Anlaşılan intihar etmiş.
Katie'nin öldüğü gece.
Aidan...
burada ne yapıyorsun?
Hadi gel. Odasına girmemeliyiz.
Artık onun odası değil.
ERTESİ GÜN FOTOĞRAFÇlLlK
Back Bay'de bir genç gökdelenden düşerek öldü
"Gece 10'da."
Araba kazasında iki kişi öldü, kaza sebebi bulunamadı
"Gece 10'da."
Ölüm saati Wade. Sadece bunu bilmek istiyorum.
Adı Katie Embry. Raporu al, zamanı oku.
Sorun değil, beklerim.
"Kılı kırk yaran kalleş" ha?
Güzel aliterasyon, değil mi?
-Kovuldun. -Hayır.
Evet, kovuldun.
Hayır, kovulmadım.
Çok müthiş bir hikâye peşindeyim.
-Neymiş? -Hala buradayım.
Ölüm saati neymiş?
Gece 10
KORUNAK DAĞI OTELİ
-Merhaba, acaba... -Bir kart seç, hangisini istersen...
Hadi.
Geri koy.
Bana gösterme.
Kartın bu mu?
Hayır.
Hay Allah.
Acaba bir hafta önce gelen birini hatırlar mısın?
Bir sorun mu var?
Yeğenim.
Evden kaçtı.
Burada resmi var. Bu o, bu da sevgilisi.
Galiba burada bir gece kalmışlar.
1 2. kulübede kaldılar.
Para ödemediler.
Çok şikâyet ettiler. Özellikle de televizyondan.
Burada yayın hep kötüdür.
O yüzden kulübelere video koyduk.
Zengin bir arşiv.
Çoğu müşterilerin bıraktığı şeyler.
Her neyse, parayı ödemediler.
Öyle çocuklar bazen ödemez.
Bayan...
Biliyor musun, yorgunum.
Geri dönmeden önce biraz kestirmeyi düşünüyorum.
1 2. kulübeyi istiyorum.
Kartın buydu, değil mi?
Oydu.
Yedi gün,
Perşembe
Perşembe - 1. Gün
Okula gidiyorum!
Ne diyorsun?
Müthiş bir efekt.
Bunun kasetle ne ilgisi var?
Resmimi çek.
Hiç değilse bana bakmayacak mısın?
Bu aynı makine mi?
Hayır. Diğer resimlere bak.
Ne diyorsun?
Bir kasetten söz etmiştin.
Belki de onu seyretmemelisin.
Hayır, önce onun hakkında daha çok şey öğrenmeliyim.
Burada olmamın nedeni bu, değil mi? Bilgimden yararlanacaksın.
Dört çocuk öldü Noah.
Video izledikleri için değil.
Hadi, göster şunu.
Bitti.
Çok acemice bir filmdi.
Gece çok daha korkunç olduğundan eminim.
Bakacak mısın?
Çok mu çalışıyorsun?
Yorgun değilim Noah.
-Peki. -Kaset seni korkutmadı mı?
-Hayır, pek değil. Kusura bakma. -Dört kişi öldü.
-Dedim ya, kaset seyretmekten... -Kaset seyreden dört kişi.
-Biz de izledik. Hala hayattayız. -Bir hafta sürüyor.
Peki.
Şehre iniyorum. Birinden bazı fotoğraf makineleri alacağım.
Sonra gelecek hafta için hazırlık yapacağım.
-Saf olduğumu söyleyebilir misin? -Hayır.
-Asabım kolay bozulur mu? -Kesinlikle hayır.
Belki biraz gerginsin.
Pek de iyi giyinmiyorsun.
Kim çekti bunu? Kaset nereden geldi?
Pekâlâ. Bana bir kopyasını çıkar. Elimden geleni yaparım.
Sağ ol.
Görsel İşitsel Araştırma Odası
Cuma
Cuma - 2. Gün
-Bunun kopya olduğundan emin misin? -Evet, neden?
Sayılar karışmış.
KOPYA
Herhalde aynı sorun kopyalanmıştır.
İmkânsız.
O sayılar kayıt sırasında tarama denetim verileri olarak kasete yüklenir.
Yani teorik olarak, kaydedilmiş bir imge olmamaları gerekir.
Video Meraklıları Dergisi okumadığımı varsayarak açıklar mısın?
Pekâlâ, kaset hazırlanırken...
kaydedilen sayılar kayıt aletinin imzası gibidir.
Kamera, video kayıt cihazı falan.
Yani banttaki sayılar kaydın kaynağını gösterebilir.
Ama sayı olmaması...
Parmak izi olmadan doğmak gibi bir şey.
Peki bu kaset nasıl kaydedilmiş?
Bilmiyorum.
Ama öğreneceğim.
Baksana.
Burada kameranın yansımasını görmemiz gerekirdi.
Dik açı var, ama yansıma görünmüyor.
Nedir o?
Her kimse, uzaklaşıyor gibi görünüyor.
Hayır, şu yukarıdaki.
Bant ayarı. Halledebilirim.
Affedersin.
Dur, geri gel. Orada bir şey var.
-Haklısın. -Başka görüntüler var.
Dur. Görüntüyü biraz yayayım.
-İşe yarıyor, devam et. -Daha fazla olmuyor.
-Ben yapayım! -Daha fazla gitmez!
-Ben yapayım! -Çek... Kahretsin!
Noah, fotoğraf makinelerini aldım. Hepsi de iyi durumda.
Guatemala fotoğraflarını gördün mü?
Sanki biraz...
fazla bozlanmışlardı.
-Çalışıyor musun? -Bu arkadaşım, Rachel Keller.
Pl gazetesinde yazar. Rachel, bu asistanım Beth.
"Suç ortağı" demek daha doğru.
Aslında Kirkland'de gazetecilik okuyor.
Ben mani olmayayım. Beni yok sayın.
Rachel bir hikâye peşinde. Bir video aldatmacası. İlginç bir şey.
Sen videodan anlarsın. Şunun kaydına bir bak.
Geciktim. Gitmem gerek.
-Ama neden alıyorsun... -Gitmeliyim. Tanıştığımıza sevindim.
-Kaseti alıyor musun? -Onun görmesini istemiyorum.
Görmesini istemiyor musun? Ben gördüm ama.
-Bana gösterirken zorlanmadın. -Zorlandım.
-Kızgınsın. -Kızgın değilim.
-Nesin o zaman? -Acelem var.
Affedersin, ama bir lise dedikodusu yüzünden kendimi paralayamam.
Ne düşünüyorsun?
Galiba şimdi şöyle diyeceğim...
Başladığını bitirmeyen, güvenilmez birisin.
Sen de tumturaklı olduğumu, sakin olmamı söyleyeceksin.
Sonra tepem atacak...
bir an için büyüyebileceğini düşündüm diye...
kendime kızacağım.
O halde neden bu faslı geçip kendimizi bir sürü sıkıntıdan kurtarmıyoruz?
Pekâlâ.
Görüşürüz.
Dikkat edin bayan. Uğursuzluk getirir. Hiç gerek yok.
Cumartesi
Cumartesi - 3. Gün
Becca...
neredeyse geldik.
O gece hakkında bir şey hatırlıyor musun?
Katie'nin öldüğü gece...
Nasıl öldüğünü...
hatırlıyor musun?
Sana bir videokasetten söz etmişti, değil mi?
Korkmuştu, değil mi?
Ona bir şey oluyordu.
Nasıl öldü?
Lütfen.
Bilmek zorundayım.
Öğreneceksin.
Sana gösterecek.
Kim?
Kim gösterecek?
Daha değil.
Dört gün.
Evdeki video kayıt aletleri kayıt izleme ayarlarını gösterir...
ama kadrajı genişletemezsiniz. Tabii kaset onarımı başka.
Arşivciler bazen eski kasetlerle buraya gelir.
Video kafası, ayarları bozuk kasetleri okumaz.
Ama şu koca kutu bir şaheser. Tamamen analog.
Kasetinizin her köşesini okur.
Onu zorlamayın, aksileşir.
İşte okuyucu, monitör ve gerekirse yazdırıcı.
Pekâlâ, ne izleyeceğiz? Özel bir kayıt falan mı?
Yalnız izlesem daha iyi.
Gerçekten.
Siz bilirsiniz.
Hadi.
Deniz feneri.
YAZDIR
Kahretsin!
Hey... Kimse yok mu?
Kahretsin.
Yardım edebilir miyim?
Hey, acaba...
Pazar
Pazar - 4. Gün
-Hepsi bu sanırım. -Teşekkürler.
AMERİKA’NIN DENİZ FENERLERİ
"Moesko Adası."
Moesko Adası
Ara
Moesko Adası Deniz Feneri
Tarih Derneği Deniz Fenerini Yeniliyor.
Yazdır
Ara
Binicilik Gösterisinin Ev sahibi Anna Morgan
atlar
Ara
Tanrım.
Bilinmeyen Bir Hastalık Morgan Çiftliği Atlarını Vurdu
"İki atın boğulmasının nedenleri araştırılıyor."
Karantinaya alındı
Morgan Atlarının Ölüm Bilmecesi
Morgan Çiftliği Yanıt Arıyor
Morgan'da Çılgınlık Sürüyor
Atlara Uygulanan Testler Negatif Çıktı
Anna Morgan.
Yetiştiricinin İntiharından Sonra Atlar İyileşiyor
Ölüm İlanı: ANNA MORGAN, ÖDÜLLÜ AT YETİŞTİRİCİSİ
Morgan atlamış olabilir
"...halüsinasyonlar görüyordu."
Eola Bölgesi Psikiyatri Hastanesi
Sana ne oldu Anna?
Pazartesi
Pazartesi - 5. Gün
Bir paket sigara. Sağ olun.
15,33 dolar.
Öleceksiniz.
Kuzenim günde iki paket içerdi.
Tedavi oldu, artık sigaranın yüzüne bakmıyor.
Peki. Bunu aklımda tutarım.
-İyi günler. -Size de.
Affedersin, geciktim.
-Sorun değil. -Her şey yolunda mı?
Evet. Çok usluydu.
Tam yatma vakti geldi diyecektim ki...
bir de baktım yatağa girmiş bile. Sonra bana bir masal okudu.
"Muamma" kelimesini öğrendi.
-Sahi mi? -Sonra resmimi yaptı.
Al bakalım.
-Teşekkürler. -Bir şey değil.
Merhaba Ruthie, benim. Geç aradım, kusura bakma, ama bir ricam olacak.
Bir öykü için seyahat etmem gerek, Aidan'a bakmanı istiyorum.
Ah Rachel, bilmem ki… Ne kadar kalacaksın?
Sadece iki gün, söz veriyorum.
Çok uygun bir zaman sayılmaz,
-Rachel, orada mısın? -Dur biraz.
Pardon.
Katie hakkında mı?
Hayır!
Neden bebeğim, neden?
Uyuyamadım.
Kim o Rachel?
Onu rahat bırak!
Rachel...
Beni dinle,
Seninle konuşmalıyım, tamam mı?
Sana inanıyorum.
Orada mısın?
Kaseti izledi.
Kim izledi?
Oğlumuz.
Salı
Salı - 6. Gün
Resmimi çekiyorsun.
Seni gördüm.
Ben okul bahçesindeyken.
Oradaydın.
Sana daha yakın olmamı ister miydin?
Hayır.
Sen daha yakın olmak istiyor musun?
-Rachel'la ben... -Gençtiniz.
Annem o hikâyeyi anlattı.
Sorun şu ki...
Bence benden iyi bir baba olmaz.
Belki bunun nedeni kendi babamın...
tam bir hayal kırıklığı olmasıydı.
Ama başkasının sana babalık yapmasını da...
istemem.
Bu bir muamma.
Evet, öyle.
KAFAMDA NEDEN BUNLAR VAR?
-Gitme zamanı küçük bey. -Daha bitmedi.
Noah sana da bir tane yapmamı istedi.
Hayatı bir çizgiyle ayrılıyor sanki
Bir yanda mutlu bir kadın var, eşiyle birlikte ata binerek...
vakit geçiriyor, Hayatı korunaklı ve rahat,
Yüzü ışıklı,
Gururlu,
Sonra bir gün bir şey oluyor...
sert bir dönemeçten geçiyor ve ışık sönüyor,
Sonra kendini Eola Bölgesi Psikiyatri Hastanesi'nde buluyor,
Yapayalnız,
Ona ne oldu?
Henüz bilmiyorum,
Ama sanırım bunun atlarla bir ilgisi var,
-Adaya birlikte gitmeliyiz, -Bugün salı,
Sadece bir günüm kaldı,
Hastaneye gidip Anna hakkında olabildiğince çok şey bulmanı istiyorum,
Kasetteki imgeler bizi bir yere götürüyor.
Katie de onları görmüştü.
Sanırım...
ölmeden önce, halkayı görüyorsun.
Kahretsin!
Dur!
Richard Morgan, çiftlik sahibi
Gösteri sırasında binici sakatlandı
Anna Morgan kaza sırasında kızını kollarında tutuyordu
Kızı mı?
Selam.
Tamam. Sana bir şey yapmayacağım.
Yavaş ol oğlum.
İşte böyle.
Hey, oğlum. Sana bir şey yapmayacağım.
Tamam. Sakin ol.
Yardım edin!
Ulu tanrım.
Biri yardım etsin!
Babacığım, atım!
Dışarı çıkıyor!
Anna Morgan adlı bir hastanızın kayıtlarını görmek istiyorum.
Akrabası mısınız?
Hayır.
Affedersiniz bayım. Burası bir akıl hastanesi. Kayıtlarımız özeldir.
24 yıldır ölü. Sakıncası olacağını sanmam.
Üzgünüm. Mümkün değil.
Bakın...
Onları daha önce görmüştüm. Yukarı çıkmıştım.
İyi denemeydi. Kayıt odası aşağıda.
Siz kazandınız.
Hadi be.
Burada mısın Anna?
MORGAN AT ÇİFTLİĞİ
Merhaba...
Affedersiniz Bay Morgan. Biraz konuşabilir miyiz?
Ben Rachel Keller. Seattle Pl'nin yazarlarındanım.
Atlara olanları öğrenmek istiyorsunuz.
Rahatsız etmek istemezdim, ama telefon numaranızı bulamadım...
Arada bir, olanları duyan...
bir yazar çıkagelir.
Ama yazacak ne kaldı bilmiyorum.
Birkaç dakika ayırabileceğinizi umuyordum.
Aslında burada iş hiç bitmez.
Ama sanırım birkaç dakika ayırabilirim.
Ne yazıyorsunuz küçükhanım?
Genel olarak atları mı, yoksa tuhaf davranan atları mı?
Onları öldürmek zorunda kalmışsınız.
Çoğu kendini öldürdü. Boğuldular.
Nasıl dışarı çıktılar?
Çitleri kırıp kıyıya koştular.
-Yani çıldırdılar mı? -Görünüşe göre öyle.
Ya da olacakları bizden önce seziyorlardı.
Atlarınız nerede şimdi?
Artık yetiştirmiyorum.
Bunu anlıyorum. Olanlardan sonra...
Zor olmalı. İkiniz için de.
Siz ve eşiniz için.
Affedersiniz küçükhanım. Adınız neydi?
Pekâlâ Rachel...
bana neyin peşinde olduğunuzu söyler misiniz?
Bunun ne olduğunu biliyor musunuz?
Bana kalırsa eşinizden bir mesaj bu.
Bu kasette Anna var. Tam bu odada.
Deniz fenerini, atları görebiliyorsunuz.
-Onu nereden buldunuz? -Korunak Dağı Oteli'nden.
Başka kopya var mı?
Ben bir kopya çıkardım.
Bugün yapacak çok işim var.
Arazi çok büyük.
Tam bir işi bitirdim diyorum...
başka bir şey çıkıyor.
Kaseti görmek istemiyor musunuz? Merak etmiyor musunuz?
Merak mı?
Hayır. Sanmıyorum.
-Bay Morgan... -Size yardım edemem.
Kızınız nerede?
-Belki o yardım edebilir... -Benim kızım yok.
-Efendim? -Siz gazeteciler ne biçim insanlarsınız?
Bir insanın trajedisini alıp bütün dünyaya yaymaya çalışıyorsunuz.
Hastalık gibi bulaştırıyorsunuz.
-Bay Morgan... -Söylesenize...
siz ne bildiğinizi sanıyorsunuz?
Öyleyse kurcalamayın.
"Anna Morgan'ın halüsinasyonları."
Neyin var?
"Hamile, 1965. Düşük, 1966.
"Hamile, 1966. Düşük."
Tanrım, hiç vazgeçmemiş.
TERMOGRAFİ SONUÇLARI HASTA - SAMARA MORGAN
babanın isteğiyle SEANSLAR SONA ERDİ SM0015 numaralı video kaydına bakın
"SM0015 numaralı video kaydına bakın."
Aidan, ben annen.
-Selam anne, -Tatlım, benim için çizdiğin evi...
nerede gördün?
Hayalinde mi gördün? O yüzden mi çizdin?
Hayalimde mi?
Neden o evi çizdin?
-O söyledi, -Kim?
Kim söyledi?
Küçük kız.
Seninle konuşuyor mu?
Hayır,
-Bana bir şeyler gösteriyor, -Sana atları gösterdi mi?
Ahırda olmalarından hoşlanmıyor.
Atlar gece uykusunu kaçırıyor.
Yani hala orada mı yaşıyor?
Hayır.
Artık karanlık bir yerde yaşıyor.
Burada yengeç avlamak için yaşlandın Cal.
Bedenin garanti süresini doldurdu, biliyorsun.
Sen de pek taze bir av sayılmazsın.
Bakalım daha iyisini tutabilecek misin?
İyi akşamlar. Ben Dr. Grasnik.
Sanırım o benden önce geldi.
Darby hep buradadır.
Değil mi Darby?
Oğlumun oğlu. Feribotla geldiniz, değil mi?
Evet.
-Uzun zamandır mı buradasınız? -Doğma büyüme. Adanın tek doktoruyum.
O halde Morganlar'ı ve kızlarını bilirsiniz.
-Kızlarını tanıyor musunuz? -"Kızlarını tanıyor musunuz?"
Mesele nedir?
Bakın, üzgünüm. Nasıl diyeceğimi bilemiyorum...
ama kafamda bazı şeyler görüyorum. İmgeler.
Oğlum da öyle.
Oğlum için geldim.
Nasıl olduğunu bilmiyorum, ama bir şekilde...
bunun o kızla ilgisi var.
Uzun zamandır bunu söyleyen olmamıştı.
En büyük dileği çocuk sahibi olmaktı. Zavallı Anna.
Yıllarca uğraştı, ama bazen olmaz işte.
Sonra bir kış buradan gittiler. Döndüklerinde yanlarında Samara vardı.
Evlat edindiklerini söylediler. Nereden olduğunu söylemediler.
Annesi bir hastalıktan ölmüş.
Bebekleri vardı, atları vardı, her şey yolundaydı.
Sonra Anna bana gelmeye başladı.
Hayaller gördüğünden yakınıyordu. Bazı şeyler görüyormuş.
Korkunç şeyler.
Sanki içine dağlanır gibi.
Sadece Samara yakındayken oluyormuş.
Onları kız yapıyormuş.
Samara'nın da doktoru muydunuz?
Bir sorunu var mıydı?
-Tıbbi anlamda mı? -Herhangi bir anlamda.
Darby doğduğunda...
yolunda gitmeyen bir şey olduğunu biliyorduk.
Ama onu yine de sevdik.
Emek istiyor, biliyorsunuz. Bazı insanların sınırları vardır.
Peki kıza ne oldu?
Onlara anakaradaki Eola Psikiyatri Hastanesi'ni salık verdim.
Sanırım hala orada.
Bilmiyor musunuz?
Bunu nasıl bilmezsiniz?
Burada zor zamanlar geçirdik.
Sert kışlar...
bereketsiz avlar, balık kıtlığı...
Bunlar atlardan çok önceydi.
Adada yaşıyorsanız, sizin derdiniz herkesin derdidir.
Alınmayın hanımefendi, ama bu da ne demek oluyor?
O kız gittiğinden beri her şey daha iyi oldu.
1978. Epey eskilere gidiyoruz.
Resepsiyondaki bayan buradadır dedi.
Öyle olmalı. Hastanın babasıyım dediniz, değil mi?
Evet. Richard Morgan benim.
-Sırrınız nedir? -Diyet ve egzersiz.
Yok yahu?
Bütün mesele burada.
Ben budala değilim.
Eğer dosyayı yürütmeye kalkarsanız...
canınıza okurum, anlaşıldı mı?
Yok canım. Sadece izleyeceğim.
Buradaki bütün kasetlerden ben sorumluyum.
Bir sistemim var.
Kimsenin karıştırmasını istemem.
Karıştırmam...
Birbirimizi anlıyoruz.
İşte şimdi kızdım.
En son kimin izlediği yazıyor mu?
Evet.
Siz izlemişsiniz.
Hadi.
Aradığınız numara cevap vermiyor…
veya kapsama alanı dışında,
Kahrolası şey.
Hadi Rachel.
Merhaba.
Bay Morgan...
STANDART DOĞUM SERTİFİKASI
SM0015, Samara Morgan…
saat 14,
Seni uyanık tutan nedir?
Ara sıra uyumalısın,
Rüyanda bir şey mi görüyorsun?
Resimlerden söz edelim,
Onları nasıl yaptın?
Bu resimleri nasıl yaptın?
Onları…
yapmadım,
Onları görüyorum ve sonra…
öylece…
oluyorlar,
Samara, artık bana doğruyu söylemelisin, tamam mı?
Annemi görebilir miyim?
Hayır Samara, Biz neyin olduğunu anlayana kadar göremezsin,
-Annemi seviyorum, -Evet, seviyorsun,
Ama artık ona zarar vermek istemiyorsun, değil mi?
Kimseye zarar vermek istemiyorsun,
Ama istiyorum. Ve üzgünüm.
Durmayacak.
İşte o yüzden buradasın,
Durdurmana yardım edebilmem için,
-Beni burada bırakacak, -Kim?
Babam,
Sana yardım etmek istiyorlar,
Babam değil.
Baban seni seviyor.
Babam atları seviyor.
Benim gitmemi istiyor,
Hayır, istemiyor,
Ama o bilmiyor,
Neyi bilmiyor?
Bir daha kulağıma fısıldamayacak!
Ona ne yaptınız?
O sizin kızınızdı!
Samara'yı öldürdünüz, değil mi? Karınız...
Karımın çocuk doğurmaması gerekiyordu!
-Ne yapıyorsunuz? -Fısıltılar...
Sürekli duyuyordunuz. Gece, uykunuzda.
Lanet olası atlar bile.
-Çıkın oradan. -Ve o resimler.
Ulu tanrım! Gösterdiği şeyler.
-Hala gösteriyor. -Ve hiç durmayacak.
Buraya gelmeniz bunu gösteriyor.
Nerede o? Lütfen.
Onu durdurmalıyım. Durdurmazsam oğlum ölecek.
Evet. Ölecek.
-O hiç uyumuyor. -Durun.
Hayır!
Tamam!
Geçti.
Yok bir şey.
İyi misin?
Tanrım.
Ahırdan hoşlanmıyor,
Atlar gece uykusunu kaçırıyor,
"Ahırdan hoşlanmıyor."
Ne?
Atlar onu uyutmuyor.
Onu buraya kapatıyormuş.
Annesi deliriyormuş.
Morgan çocuğu suçlamış.
Ve onu buraya kapatmış.
Yapayalnız.
Yalnız değil.
Altında bir şey var.
Sanki tahtaya kazınmış gibi.
Ya da yakılmış.
Bu ağacı daha önce görmüştüm.
-Evet, kasette vardı. -Hayır.
Oradaydım.
Korunak Dağı.
Çarşamba
Çarşamba - 7. Gün
Güneş yaprakların arasından süzülüyor, sanki onları tutuşturuyordu.
Tam güneş batarken.
Tam kaseti izlediğim sırada.
Bir hafta önceydi.
Başladığımız yere döndük.
Bir şey bizi buraya getirdi. Ağaç, duvardaki çizim...
Ne fark eder?
Geç kaldık.
Ona yardım etmelisin.
-Sen neden söz ediyorsun? -Aidan.
Artık sana bağlı. Elindeki zamanı kullan ve bir şeyler düşün.
Birlikte düşüneceğiz, hemen şimdi!
-Çok geç! -Kes artık! Burada olmamızın bir nedeni var.
-Ne? -Bilmiyorum...
ama bu odadaki bir şey! Bu telefonda!
Bu televizyonda!
Hadi! Söyle bize, ne duruyorsun!
Bak.
Tanrım.
-Sence derinliği ne? -Hiçbir şey göremiyorum.
Bir şey atmalıyız.
Sence orada mı?
Buradayım!
İyiyim.
Sanırım.
Seni çıkarmak için bir şey bulacağım!
Çabuk ol!
Dönüyoruz
Dünya dönüyor
Durduğunda
Her şey yeni başlıyor
Burası güzel, değil mi Samara?
Huzur dolu.
Her şey düzelecek, biliyorum.
Tek istediğim sendin.
Hala yaşıyordu.
Artık geçti.
Geçti.
Rachel, güneş battı!
Güneş battı! Günbatımı geçti. Duydun mu?
Günbatımı geçti.
Rachel, orada mısın?
Buradayım.
Onu gelecek hafta gömecekler.
Bitti.
İyi misin?
O çocuğu dünyadaki her şeyden çok istiyordu.
Bunu ona nasıl yapabildi?
Çocuk sadece sesini duyurmak istiyordu.
Çocuklar bazen...
bağırır, ağlar ya da resim yapar.
Eve gitmek istiyorum.
Öyle yapayalnız bir kuyuya kapatılmayı düşünemiyorum bile.
Ne kadar yaşayabilirsin ki?
Yedi gün.
Yedi gün hayatta kalabilirsin.
Beni arasana.
Tabii kaset kiralamadığın zamanlar.
Yarın ara.
Ve ertesi gün.
Saat kaç?
Ya çok geç, ya da çok erken, bakış açına göre değişir.
İşe gitmen gerekmiyor mu?
Bugün değil.
Kıza ne oldu?
Samara mı?
Adı bu mu?
-Hala o karanlık yerde mi? -Hayır.
Onu kurtardık.
-Ona yardım mı ettin? -Evet.
Bunu neden yaptın?
-Ne oldu tatlım? -Ona yardım etmemeliydin.
Artık bitti. Sana zarar vermeyecek.
O...
Anlamıyor musun Rachel?
O hiç uyumuyor.
Aç şu telefonu Noah.
Hadi, aç.
Hadi Noah! Aç şu lanet telefonu!
Hadi!
Odana git! Çabuk!
Ne istiyorsun?
Benden ne istiyorsun?
Neden ben ölmedim?
Ondan farklı ne yaptım ki?
Çocuk sadece sesini duyurmak istiyordu,
Benim gitmemi istiyor.
Karımın çocuk doğurmaması gerekiyordu!
-Tek istediğim sendin. -Anlamıyor musun Rachel?
-Ama o bilmiyor. -O hiç uyumuyor.
Bir insanın trajedisini alıp bütün dünyaya yaymaya çalışıyorsunuz,
-Hastalık gibi bulaştırıyorsunuz, -Kimseye zarar vermek istemiyorsun.
Ama istiyorum.
Ve üzgünüm.
Durmayacak.
Kopyaladım,
KOPYA
İçeri it.
Oynat.
İt.
Öldürmeye devam edecek, değil mi?
O hiç durmayacak.
Merak etme tatlım. Sana bir şey olmayacak.
Ya bunu izlettireceğimiz kişi?
Ona ne olacak?
Halka
^ xSilver ^